Սկեսուրս չթողեց, որ մենք հարսանիք անենք, ասեց՝ ես սեղնաը կդնեմ, կսարքեմ, մենք մոտիկներով կնշենք, դու էլ հարսի շոր կհագնես. Էկավ էտ օրը ու տեսեք, թե ոնց խայտառակվեցինք սաղս հյուրերի մոտ ու ինչ էր արել սկեսուրս

Սկեսուրս ինձ ու մարդուս չթողեց, որ հարսանիք անեինք: Կանգնեց, ասեց՝ անիմաստ ծախս ա, հենա դրա փոխարեն ես սաղ կկազամակերպեմ, տունը սեղան կգցեմ, տենց մենք մերոնցով կնշենք:

Իհարկե ես շատ էի ուզում սիրուն, մեծ հարսանիք անեինք, բայց քանի որ մարդս լսեց իրա մորը ինչպես միշտ, արեցինք իրա մոր ասածով:

Էտ օրն էլ ես տենց հարսի շոր էի հագել:

Էն, ինչ էղավ էտ օրը, խայտառակություն էր: Սկեսուրս ամեն ինչից էնքան քիչ էր սարքել, դրել, որ սաղ ժողովուրդը սոված մնացին: Էտ սեղանի վրայի ծռտիկ բաները պրծան, հետո էլ ոչ բերեց, ավելացրեց մի բան, ոչ էլ:

Վայ չեք էլ պատկերացնի , թե ես ինչ վատ էի զգում ինձ հյուրերի մոտ էտ վիճակից, սկեսուրս էլ իրանց նենց էր պահում, կարծես ամեն ինչ իդեալական ա:

Հիմա մեր բարեկամների, մերոնց մոտ գետինն եմ մտնում էս ամեն ինչից հետո: Այ տենց սկպո կնիկ ա իմ սկեսուրը ու պատկերացրեք, որ ես հիմա արդեն սկսելու եմ իրա հետ ապրել նույն տանը:

Ոնց եմ դիմանալու, չգիտեմ: