Մարդուս հետ իրար էինք տալիս ու միամիտ նենց ահավոր բան թռցրեց բերնից, որ առանց մի բան ասելու դուրս եմ եկե տնից

Մարդս նենց բան ասաց , որ լացս եկավ :Դա այնքան ցավալի է և վիրավորական: Մեկ տարի առաջ մենք ամուսնացանք, դրանից հետո արդեն շատ վիշտեր ու ուրախություններ ենք ապրել (կապված մեր ընտանիքների հետ):

Մեկ ամիս առաջ կորցրի շատ մտերիմ մարդու. Դրանից հետո սկսեցի վերականգնվել ու մի քանի ամսում հինգ կիլոգրամ գիրացա։ Մի խոսքով, 42-44-ից անցել եմ 44-46, 27 տարեկան եմ։\

Ինքը՝ սրա համար շատ էր անհանգստանում, մազերի ու մաշկի հետ կապված խնդիրներ առաջացան։ Հիմա բոլոր անալիզները հանձնեցի, էնդոկրինոլոգը մի փոքր բուժում նշանակեց, բայց ընդհանուր առմամբ դա տեղի ունեցավ նյարդային հիմունքներով։ Ինձ կարգի բերելու համար նորից գնացի ֆիթնեսի, արդեն երկու շաբաթ է համառ քայլում եմ։

Եվ արդեն մի քանի շաբաթ է, ես ամուսնուցս լսում եմ, որ ժամանակն է, որ ես նիհարեմ, որ ես ավելացել եմ, ու որ հիվանդոտ եմ :Իսկ երեկ նա բացեիբաց ասաց, որ չի բավարարվում իմ քաշով, որ ամեն ինչ կախված է ինձանից (չնայած ինձնից ոչինչ կախված չէ. փոքրիկ փոր կա, բայց չի կախված)։Իրականում մի քանի խնդիր ունեմ ու ամուսինս գիտեր դրա մասին :Հենց դա ասաց շատ նեղվեցի ու գնացի մեր տուն հայրս իմացավ դրա մասին:

Հետո զանգեց ամուսնուս ու սկսեցին վիճելը:Չգիտեմ հիմա ահավոր լարված վիճակ է: