Սաղ սուտ ա, տղան էլ հորը տեր չի կանգնում․ տղաս ինձ ուզում էր ծերանոց տաներ․ տեսեք ով նրան հետ պահեց էդ քայլից

Սաղ կյանք ասել եմ, որ մենակ տղա երեխա ունենալն ա ճիշտը, որովհետև տղան ա վերջում ծնողներին տիրություն անողը, բայց չարաչար սխալվել եմ։ Սաղ կյանքներս ես ու կինս նվիրել ենք մեր տղային, նրա համար տուն-տեղ ենք դրել։

Կինս մահացել ա ու հիմա ես մնացել եմ որդուս ու հարսիս հետ մի տանը։

Ծերությունը լավ բան չի, մեկ -մեկ ձեռքիցս իրեր եմ գցում ու կոտրում, բարձր եմ խոսում, որովհետև լավ չեմ լսում ու տղայիս վրա էդ ամենը ազդում ա։

Էս վերջերս ինձ ասեց, որ ուզում ա ինձ ծերանոց տանի։ Միակ մարդը, ով նրան հետ պահեց էդ քայլից հարսս էր։ Ասեց․ «Ամոթա, ինչ կմտածեն մեր մասին մարդիկ, միակ տղան ես ընտանիքի, ոնց ա կարելի տենց բան անել»։

Ինձ ոչ արյունակից մարդու սիրտն իմ համար ավելի շատ ա ցավում, քան իմ միս ու արյունից ծնված որդու սիրտը։

Դաժան բան ա կյանքը։