Կոֆե ենք խմում, մեկ էլ էտ պահին տալս իրան քցեց ներս, հիմի մարդուս ականջին ընենց բան ասեց, որ աչքս թարթի տենամ չկան, հետո նենց բան տեսա որ ոտերս թուլացավ

Երեկ իրիկուն մեր համար տունը նստած կոֆե ենք խմում, ես էլ գնացե հատուկ թխվածք եմ առե բերե, էս էն յուրահատուկ օրերից էր, որ սաղս հավաքվել էինք, ոչ մեկ գործի չէր գնացե: Մեկ էլ էտ պահին տալս շնչակտուր մտավ ներս, տնաշենը մարդուս ականջին ընենց բան ասեց, որ աչքս թարթի տենամ երկուսն էլ չկան: Ասենք էտ օրը ծնունդս էր, բայց ոչ մեկ չէր հիշում;

Առավոտ նույնիսկ մի պահ ես էլ էի մոռացե, հետո եմ նայե օրացույցին ու հասկացե, որ ծնունդս ա, համ էլ հերս ու մերս էին գրե, ասին գնանք գործի հետո կզանգենք կխոսանք: Վերջը դուս եկա պադիեզդ ասի էս մարդկանց ինչ եղավ, հո բան չի պատահե, մեկ էլ տենամ մեր սաղ բարեկամները, ընկերուհիներս փոչիկներով, երգելով, տորթով աստիճաններով բարձրանում են:

Դու մի ասա անակնակալ են անում, ես էլ ասում եմ ոչ մեկ չի հիշում: Վայ ընենց էի ուրախացե չեք պատկերացնի, բա որ կիսուրս եկավ ու ինձ մի հատ սիրուն արծաթից բնական քարերով ցեփ տվեց; Քիչ էր մնում զանգեյի շտապ օգնություն որ գային ինձ տանեյին, այ էտ կարգի շոկի մեջ էի, ուրախացել էի: ինձ թվում էր, որ հեսա սիրտս կկանգնի: Բոլորդ էլ սենց ուրախ-ուրախ ծնունդներ ու