Քուրս ընկեր ուներ, բայց ոչ մի ձև չէր համաձայնվում ծանոթացներ. Միամիտ տեսա սրճարանում էին նստած, էն էլ ո՞ւմ հետ. Մենակ իմանաք ո՞նց խայտառակեցի

Քուրս ինձնից երկու տարով մեծա, բայց մենք միշտ տարբեր պատկերացումներ ու երազանքներ ենք ունեցել: Երբ արդեն մեծացել էինք, ես երազում էի ընտանիք ունենալու մասին, հարսանիքի ու ամենասիրուն հարսի շորի, բայց քույրս միշտ նախատում էր, թե անիմաստ բաների հետևից եմ ընկնում:

Երբ նշանվել էի արդեն ու հարսանիքիս էինք պատրաստվում, զգացինք որ քույրս էլ է մի տեսակ փոխվել, հաճախ էր խոսում հեռախոսով ու երևում էր որ կյանքումկ տղա կա: Ինչքան համոզում էի, որ ծանոթացի հրաժարվում էր, նույնիսկ առաջարկել էի նշանածիս ու իր ընկերոջ հետ միասին գնանք մի տեղ, բայց միևնույն է չէր հանձնվում: Ու ես մի քանի օր առաջ իմացա պատճառը ու հիմա ամաչում եմ, որ իր պես քույր ունեմ:

Արդեն ամուսնացել էի ու մենք իրար օրերով չէինք տեսնում, մամայից էի իմանում իր մասին, քանի որ միշտ հրաժարվում էր հետս խոսել, ասում էր զբաղված է: Անգամ ինքս ինձ էի մեղադրում, մտածում էի գուցե նեղացելա, որ փոքր եմ ու իրենից շուտ եմ ամուսնացել, բայց ամեն ինչ ավելի վատ էր: Միամիտ տեսա քրոջս սրճարանում, իր ընկերոջ հետ ջերմ գրկախառնված ու գետինը մտա: Էտ ընկեր կոչվածը ամուսնուս քրոջ՝ տալիս ամուսինն էր: Քուրս դառել էր տալիս մարդու սիրածը: Սեղանին դրված խմիչը հենց տեղում լցրեցի գլխին ու երկուսից էլ պահանջեցի վերջ տալ էտ խայտառակության, հակառակ դեպքում կպատմեմ բոլորին: