Սկեսուրս չի թողնում երեխա ունենամ, ասում ա՝ փոքր տեգրերիդ քո էրեխու պես պահի, մեծացրու, նոր․ Ես էլ տեսեք՝ ինչ ասեցի, շատ էլ լավ եմ արել

Սկեսուրս երկու ուրիշ որդի ունի՝ բացի ամուսինս։ Բանն այն է, որ նրանք 15-18 տարով ավելի փոքր են, քան ամուսինս։ Դա էլ անհարմարություններ է առաջացնում ընտանիքում, քանի որ իմ՝ նրանց տւն գալով տան դրվածքն ու կարգերը բավականին փոփոխությունների էին ենթարկվել, ինչն էլ երեխաներին դուր չէր գալիս։

Սկեսուրս էլ, քանի որ ողջ օրը երեաներին թողնում է իմ խնամքին ու գնում է աշխատելու, թույլ է տվել, որ իր երեխաներին նկատողություն անեմ։ Միշտ ասում է՝ քո երեխաների պես վերաբերվիր, ինձ համար նորմալ է տեսնել, թե ինչպես ես նրանց նկատողություններ անում։

Այդպես մի քանի ամիս անցավ, և երբ սկեսուրս իմացավ, որ ցանկանում ենք երեխա ունենալ, դեմ կանգնեց՝ ասելով, որ դեռ իր երեխաներին պիտի մեծացնեմ և դեռ շատ շուտ է նման որոշումներ կայացնելու համար։

Ես էլ չդիմացա ու ասեցի․ «Եթե ինձ համար շուտ է, Ձեզ համար էլ շատ ուշ է եղել, քանի որ ուրիշի մեծացնելու հույսով երբեք երեխա չեն ունենում»։ Հստակ որոշել ենք՝ կտեղափոխվենք ու երեխա կունենանք, չէ» որ այդ մասին ենք այդքան երազում։