Մարդուս ծնունդն էր, հյուրեր ունեինք, ես էլ տոլմա էի փաթաթել. սաղ հյուրերի մոտ սկեսուրս հլը էտ տոլմին ինչ անուն կպցրեց, թողել սեղանի մոտից գնացել եմ

Ամուսնությունից հետո ես ու մարդս ապրում ենք սկեսուրիս ու սկեսրայրիս հետ: Սկեսուրիս հետ ահավոր բարդ ա, մի կերպ եմ յոլա գնում, բայց աշխատում եմ շատ գլուխ չդնեմ հետը:

Մի քանի օր առաջ էլ մարդուս ծնունդն էր, ահակին բան էի սարքել, տոլմա էի փաթաթել, դե մենք էլ հյուրեր ունեինք: Նսստեղինք սեղան, մարդիկ սկսեցին օգտվել ուտելիքներից մեկ էլ սկեսուրս սաղի մոտ ֆռաց, ինձ ասեց՝ էս տոլմեն չէի՞ր կարում նորմալ փաթաթեիր, գլխարադ ես արել, դրել մի կողմ: Տեսքին նայում ես, ուտելդ չի գալիս:

Սաղ հյուրերը ֆռացին ու ինձ էին նայում, շշմել էին, որ սկեսուրս իրանց մոտ տենց ռեպլիկ արեց:

Էտ պահին բան չկարացի ասեմ, լացը տվեց վրես, թողեցի սեղանի մոտից գնացի, հետո հետևիցս մամաս, մեկ էլ մարդուս բարեկամներից էկան, հանգստացրեցին ինձ:

Որ հետ էկա, նստեցի, մարդս սաղի մոտ ասեց՝ տոլմեն կերանք, շատ համով էր: Ապրես դու:

Ըտեղ գոնե մի քիչ թեթևացա: