Ձյուն էր գալիս, էրեխուս հագցրեցի, հանեցի դուրս ու տեսեք, թե սկեսուրս ինչ օյն բերեց գլխիս դրա համար. լացը տվել էր վրես

Ամուսնանալուց հետո ես ու սեկսուրս ապրում ենք նույն հարկի տակ ու իրա հետ ահավոր բարդ ա, ես որ մի կերպ եմ ուղղակի դիմանում: Ուզում ա, որ ամեն ինչ իրա ասածով ու ուզածով արվի, բայց դե տենց էլ չի լինում:

Էն օրը ձյուն էր գալիս, էրեխուս հագցրեցի սիրուն հանեց, որ համ ձյունը տենա, համ էլ մի քիչ խաղա, մաքուր օդ շնչի:

Որ տեսավ, մենակ տենայիք ինչ շան օյն հանեց գլխիս: Ասեց՝ ուղեղով ես մտածո՞ւմ, էս էրեխեն նոր ա լավացել, ուր ես հանել էտ սառնամանիքին դուրս, հետո էլ քաշեց էրեխուն ու լացելով տարավ տուն:

Լավ որ նոր ա լավացել, ուրեմն էտ էրեխեն իրավունք չունի՞ մաքուր օդ շնչի, կամ ես չեմ կարա՞ որոշեմ, թե ինչ անի իմ էրեխեն:

Չգիտեմ արդեն, սենց գնալով անհնար ա դառնում ամեն ինչ: