Էս դեպքը մինչև հիմա չեմ կարում մոռանամ. Զատիկի օրը սկեսրայրս տուն էկավ, սեղանի ձվերից վերցրեց ու խբեց ուղիղ սկեսուրիս գլխին. տեսեք, թե ինչն էր պատճառը

Սկեսուրս ու սկեսրայրս ինչ հիշում եմ իրար տանել չեն կարում ու առավոտից իրիկուն կռիվ ա մեր տանը:

Սկեսրայրս արաղի շիշը տենում ա ու ամեն բան մոռանում ա: Սկեսուրս էլ որ խոսում ա վրեն, էտ դառնում ա իսկական կռիվ:

Կյանքում չեմ մոռանա Զատիկի օրը: Ուրեմն պատրաստություն էի տեսել, համով բաներ էի սարքել, որ նշեինք, էն էլ սկեսրայրս ինչպես միշտ խմած տուն էկավ, սկեսուրս էլ խոսաց վրեն, ասեց՝ չէիր կարո՞ւմ գոնե էս օրով չլակեիր:

Այ ըտեղ սկեսրայրս զատիկի ներկած ձվերից մեկը վերցրեց ու տվեց ուղիղ սկեսուրիս գլխին: Ես չգիտեի՝ ծիծաղայի, թե լացեի արդեն:

Էտ Զատիկը ես մինչև կյանքիս վերջ հաստատ չեմ մոռանա: Էտ մարդիկ ցիրկ են լրիվ: